مجازات اعدام

 

کارل مارکس

 

 روزنامه تایمز مورخ  بیست و پنجم  ژانویه [1853] در مقاله ای تحت عنوان "حلق آویز شدن  افراد معمولی" به نکات زیر  اشاره دارد:

"غالبا باور بر این است که دراین کشور، در پی اعدام هایی که در انظار مردم انجام می گیرد؛ بلافاصله شاهد مرگ هایی هستیم که در اثر حلق  آویز شدن، خودکشی یا تصادف، تداوم می یابد. این وقایع نتیجه تاثیر بسیار قوی اعدام یک جنایتکار معروف بر روی اذهان بیمارگونه یا رشد نایافته است". روزنامه  تایمز سپس موارد متعددی را بر می شمارد و مدعی است که این موارد نمایانگر موضوع فوق است. از جمله است نمونه ای در "شفیلد" که طی آن دیوانه ای پیر در یک بگومگو با افرادی چون خودش  در مورد بدار آویختن فردی بنام "باربور" با حلق آویز کردن خود به زندگیش خاتمه می بخشد. مورد دیگر مربوط به یک پسر بچه چهارده ساله است که خود را حلق آویز کرد .

پرسیدنی است که برشماردن این موارد در خدمت حمایت از چه آیینی است؟ چیزی که هیچ آدم معمولی نمی تواند آن را حدس بزند؛ زیرا این شیوه برخورد چیزی نیست مگر گونه ای تمجید باز گذاشتن دست جلاد. زیرا اینجا حکم اعدام بمثابه خردغایی جامعه ستایش شده است؛ آن هم در مقاله ای اساسی در "مهمترین روزنامه کشور" .

روزنامه مورنینگ ادورتایزر جانبداری از چوبه دار و منطق خونبار تایمز را بشدت و بحق مورد نقد قرار می دهد. همین روزنامه داده های مورد توجه زیر را برای چهل و سه روز از سال 1849 اراِِيه می دهد (مورنینگ ادورتایزر، مورخ بیست و ششم ژانویه 1853 ) .

 

تاریخ و نام اعدام شدگان                                                                            قتل و خودکشی  

-----------------------------                                  -----------------------------------------------------------

میلان            20 مارس                                                  هانا ساندلس                        22 مارس

پولی             20 مارس                                                  ام. ج . نیوتون                        22 مارس

اسمیت         27 مارس                                                 ج.ک. گلیسون                        27 مارس *

                                                                                    4 مورد قتل لیورپول

هاو               31 مارس                                                  قتل و خودکشی در لستر       2 آوریل

                                                                                    قتل بر اثرمسمومیت              8 مارس

                                                                                                                                 7 آوریل

لندیک            9  آوریل                                                    ج.چ.وارد  مادر خودرا میکشد  13 آوریل

                                                                                    باردلی                                   14 آوریل

                                                                                    باکسی قتل والدین                 14 آوریل

                                                                                    ج.بیلی 2 فرزند خودرابقتل میرساند و خودکشی میکند

ج.گریفیت      18 آوریل                                                   چارلز اورتون                           18 آوریل

ج. رآش        21 آوریل                                                    دانیل هولمزدی                      2 می

 

جدول فوق همان طور که روزنامه تایمز نیز بدان اذعان دارد، نه تنها تعداد خودکشی ها ؛ بلکه تعداد قتل های بسیار سخیفی را که متعاقب اعدام جنایتکاران رخ داده است نیز بر می شمارد.

جای شگفتی است که مقاله مورد بحث تایمز، برای نظریه وحشیانه ای که از آن به حمایت برخاسته است، هیچ گونه دلیل یا مستمسکی که بشود بر مبنای آن درستی ویا سودمند بودن بنای حکم اعدام را پذیرفت، ارایه نمی دهد. دشوار، اگر نگوییم غیرممکن، است که در جامعه ای که به متمدن بودن خود مباهات دارد، اصلی را مستقر کند که بر اساس آن بر حق بودن یا ثمربخش بودن حکم اعدام پذیرفته شود .

در اینجا مجازات بطور کلی بعنوان وسیله ای جهت اصلاح و انصراف بزه کاران مورد پشتیبانی قرار می گیرد. اما چه کسی حق دارد مرا، بمنظور اصلاح و منصرف ساختن دیگران، مجازات کند؟!!

از سوی دیگر تاریخ، آری در این مورد آمار و ارقام وجود دارد، به کاملترین وجهی از زمان قابیل به این سو ثابت کرده است که هیچ گاه آدمیان در نتیجه مجازات نه اصلاح و نه منصرف شده اند، بلکه قضیه درست برعکس آن بوده است.

از نقطه نظر "حقوق مجرد" تنها یک تئوری وجود دارد که ارزش انسانی را در انتزاع باز می شناسد و آن هم تئوری متعلق به کانت است؛ بویژه در فورمول بندی بسیار خشکی که هگل از آن ارائه می دهد . هگل به ما می گود: "مجازات حق یک جنایتکار است. این عملی است ناشی از اراده شخص خود او . جنایتکار با تجاوز به حق، آن حق را از آن خود اعلام می کند. جنایت او نفی حق است و در نتیجه اثبات حق که توسط خود جنایتکار برانگیخته شده، بواسطه خود او بر وی تحمیل شده است" .

شکی نیست که در این فورمول بندی مطلب ویژه ای وجود دارد. به این معنی که هگل بجای این که جنایتکار را بعنوان یک "موضوع صرف" و برده عدالت در نظر نگیرد، او را تا حد یک موجود آزاد و خودمختار ارتقاء می دهد. در نگاهی دقیقتر در خواهیم یافت که ایدالیسم آلمانی در اینجا نیز چون سایر موارد، سعی بر این دارد به قوانین جامعه موجود حقانیت متعالی اعطاء کند.

آیا در واقع این یک توهم نیست که این انتزاع " اراده آزاد" جایگزین فردی شود با انگیزه های واقعی و وضعیت های گوناگون اجتماعی که بر او سنگینی می کند؟ و یکی از کیفیت های انسان جایگزین خود انسان شود؟ این نظریه که مجازات را نتیجه اراده خود جانی می بیند، در نهایت چیزی نیست مگر همان اصطلاح متافیزیکی (ماوراءطبیعی) قدیمی (قانون قصاص)، چشم در برابر چشم، دندان در برابر دندان. بدون تشبت بشرح و تفسیر بیشتر، مجازات چیزی نیست مگر وسیله ای برای جامعه جهت دفاع از خود در برابر تمامی آن چیزهایی که شرایط موجودیت آن را نقض می کند. حال خصلت آن هر چه می خواهد باشد.

این چه جامعه رقت انگیزیست که وسیله ای برای دفاع از خود جز جلاد نمی یابد و تازه بخود جرئت می دهد از طریق صدای "روزنامه مهم جهان" اعلام کند خشونت وی یک قانون طبیعی است!

ام.آ.کتله در اثر بسیار عالمانه و ارزشمند خود: انسان و استعدادهایش می گوید: "ما بودجه قابل ملاحظه ای را به انتظام وحشتناکی به اداره زندانها؛ بازداشتگاهها؛ چوبه های دار ... اختصاص می دهیم. ما حتی می توانیم پیش بینی کنیم که چه تعداد افراد دست خود را به خون آیندگان آلوده خواهند کرد و چه تعداد جاعل مسموم کننده خواهند بود؛ تقریبا به همان گونه که می توانیم تعداد زاد و ولد  و مرگ و میر سالانه را پیش بینی کنیم.

ام.آ.کتله در یک جدول احتمالات منتشره در سال 1829، بادقت حیرت انگیزی نه تنها انواع که طبیعت و علت جنایات متعددی در فرانسه را برای سال 1830 پیش بینی کرد و این را که مقدار میانگینی از جنایات در میان بخش معینی از یک جامعه در کل نتیجه اوضاع و احوال جامعه بورژوازی معاصر است و نه آنقدرها حاصل نهادهای ویژه شناسی آن کشور را می توان از جدول زیر که توسط کتله برای سال های  (24-1822)  عرضه شده، مشاهده کرد.

از تعداد صد جانی محکوم امریکا و فرانسه جدول زیر به دست می آید.

 

            سن                                      فیلادلفیا                              فرانسه

------------------------               ---------------                   ---------------

زیر بیست و یک سال                              19                                     19

بیست و یک تا سی سال                        22                                     35   

سی تا چهل سال                                  23                                     23

بالای چهل سال                                    14                                     23

------------------------               ----------------                  --------------

       جمع                                             100                                   100

 

بنابراین، اگر جنایات با چنین درجه بالایی از نظمی چون نظم پدیده های مادی (فیزیکی)؛ چه درکمیت و چه درگوناگونی (رده بندی آن)؛ درج می دهید، چنانچه کتله اشاره می کند. "دشوار بتوان تضمین کرد که کدام یک از این علل (جهان مادی و نظام اجتماعی) تاثیر منظم تری دارند". آیا لازم نیست در مورد وسایل تغییر آن نظامی که تمامی این جنایات را تولید می کند، عمیقا اندیشید؛ تا این که آهنگ ستایش درباره جلاد سر دهیم؛ همان جلادی که با اعدام یک دسته از جنایتکاران، جارا برای افراد بعدی باز می کند؟

 

به نقل از پیکارگر، شماره نهم، منبع: کتاب جمعه، شماره دوم و چهارم، ترجمه: خاور

 


* اگر عضو یکی از شبکههای زیر هستید، میتوانید این مطلب را به شبکهی مورد نظر خود ارسال کنید:

Delicious delicious    Facebook facebook    Twitter twitter    دنباله donbaleh    Google google    Yahoo yahoo    بالاترین balatarin


كانون پژوهشى نگاه، www.negah1.com