پرنده و طناب

پشت پنجره ام را كوبید

گفتم كه هستی؟

گفت: آفتاب

بی اعتنا طناب را آماده كردم.

پشت پنجره ام را كوبید

گفتم كه هستی؟

گفت: ماه

بی اعتنا طناب را آماده كردم.

پشت پنجره ام را كوبیدند

گفتم كه هستید؟

گفتند: همه ستارگان دنیا

بی اعتنا طناب را آماده كردم.

پشت پنجره ام را كوبید

گفتم كه هستی؟

گفت: یك پرنده آزاد

من پنجره را با اشتیاق باز كردم.

* اگر عضو یکی از شبکه­های زیر هستید، می­توانید این مطلب را به شبکه­ی مورد نظر خود ارسال کنید:

Delicious    Facebook    Twitter    دنباله    Google    Yahoo    بالاترین

كانون پژوهشى «نگاه»، www.negah1.com