ورقی از تاریخ مبارزات کارگران و زحمت کشان ایران
 

نوشته زیر سرمقاله روزنامه آژیر (سه شنبه یازدهم اردیبهشت ۱٣۲۴) است که با توجه به ویژگی های آژیر، سادگی زبان و اشارات تاریخی و...، توسط مدیر روزنامه یعنی س. ج. پیشه وری نوشته شده است. جز به هم پیوستن دو جمله کوتاه و تبدیل آن دو به یک جمله (در شعار پنجم) و تبدیل پنج به پنجمین و شش به شعار ششم ما هیچ تغییری در نوشته داده نشده است.

س. تبریزی
 


جشن ماه مه
و شعارهای کارگران و زحمت کشان ایران

 

امروز اول ماه مه است. در تمام نقاط کره زمین، هر جا که کارگر و زحمت کش متشکل وجود دارد، هر جا که کارگر خود را شناخته و شخصیت طبقاتی پیدا کرده است امروز دست از کار کشیده، جشن می گیرد. اتحاد و یگانگی خود را به معرض نمایش می گذارد.
عید اول ماه مه برای تفریح و خوش گذرانی نیست. آن را برای تشریفات برقرار نکرده اند. این عید مبارزه است. این عیدی است که طبقه کارگر به واسطه آن زور و توانایی خود را امتحان می کند. شعارهای روزانه خود را به گوش تمام افراد زحمت کش می رساند. آن ها را به مبارزه و نبرد عادت می دهد. از این نقطه نظر، عید اول ماه مه روز مانور عمومی است.
این عید بیشتر از سه ربع قرن است از طرف کارگران دنیا معمول و متداول شده است. کارگران ممالک مترقی در شرایط گوناگون مراسم آن را اجرا کرده حتی در اغلب ممالک در اثر زد و خوردها و تصادمات گوناگون حبس و تبعید و قربانی های فراوان هم داده است.
در تهران ۱۲۹۹ به این مناسبت نمایش عظیمی داده شد. در مسجد سپه سالار نمایندگان کارگران سخنرانی بسیار جدی تشکیل داده، آرزوهای خود را که هشت ساعت کار و حفظ قانون اساسی و مشروطیت از مواد برجسته آن ها بود، اعلان کردند.
بعد از آن همه ساله حتی در روزهای تاریک و مخوف سلطنت پهلوی همه ساله مراسم اول ماه مه اجرا می شد.
پلیس مختاری این روز را یادداشت کرده بود. می دانست که روز شکار سیاسی است و در اثر تجربه فهمیده که به هر ترتیبی هست روز اول ماه مه از طرف کارگران تظاهری خواهد بود. این تظاهر به پلیس امکان خواهد داد عده ای را به دام اندازد. اگر به دفتر اداره سیاسی مراجعه شود، معلوم خواهد شد اغلب توقیف ها در همین روز یا چند روز بعد از آن اتفاق افتاده است.
جشن اول ماه مه در زندان قصر هم معمول بود. در آنجا هم آزادیخواهان زحمت کش با وجود فشار و تضییق طاقت فرسا جشن می گرفتند. طلبات خود را به زندان اعلام می کردند.
امروز برای کارگران دنیا برای جشن و خوشحالی موجبات زیادی پیش آمده است. زحمت کشان دنیا از جنگ بر علیه فاشیسم که دشمن آزادی شده بود، پیروزمندانه بیرون آمده اند.
اولین مقدم بر علیه آزادی رنجبر، موسولینی را آزادی خواهان ایتالیا به دار زده، انتقام هزاران کارگر مبارز و سوسیالیست فداکار را که با دست این شیاد و جانور خونخوار در زندان های بیمناک قربانی شده بودند، کشیده اند.
در برلن بیرق دولت عظیم سوسیالیستی شوروی به اهتزاز در آمده است. روی این بیرق علامت داس و چکش که نشان دهنده اتحاد کارگر و زارع است، چشم دشمنان آزادی و پایمال کنندگان حقوق کارگر و زحمت کش را خیره می کند.
سال گذشته تمام اروپا به استثنای انگلستان و شوروی زیر بیرق فاشیزم بود. کارگران غیور آنجا در تاریکی، در زیرزمین ها، در کارخانه هائی که برای محو کردن آزادی کار می کرد، جشن می گرفتند. امروز تمام این ممالک آزاد شده است. در سرتاسر آن نیروی کارگر بالا آمده، اتحاد و یگانگی آن مستحکم شده، تمام افراد طبقات زحمت کش را زیر بیرق خود گرفته است.
در واقع جشن اول ماه مه امسال با جشن پیروزی های پی در پی آمیخته، احساسات زحمت کشان تمام جهان را به جنبش و هیجان آورده است. شعار کارگران دنیا استقرار صلح و محو و نابود کردن تمام آثار فاشیستی و دیکتاتوری و ظلم و جور بیدادگری است.
ما زحمت کشان ایران نیز خوشوقتیم که با طبقه آزادی بخش کارگر دنیا همکاری کرده در جشن بزرگ جهانی مانند همیشه شرکت نموده در مبارزه شدید آنها سهیم می باشیم.
جشن اول ماه مه بطوری که در بالا گفتیم با جشن و عیدهای دیگر توفیر دارد. این، روز مبارزه است، روز زورآزمایی است. روز مانور سیاسی است. روزی است که پایه اتحاد و یگانگی گذاشته می شود. روزی است [که] به طبقه حاکمه خصوصا دیکتاتورها و بیدادگران گفته می شود که پای خود را از کفش طبقه زحمت کش بیرون بکشند، در مقابل نیروی شکست ناپذیر آن سر تسلیم فرود آورده تقاضای مشروع طبقاتی آن را بپذیرند.
در این جشن شعار ما روشن و صریح است .
۱. ما می خواهیم آثار دیکتاتوری و جور و ظلم تعدی از بین برود.
۲. قانون اساسی و اصول آزادی تامین گردیده، شعارهای رژیم دموکراسی، آزادی قلم- آزادی زبان- آزادی اجتماع- آزادی جمعیت ها- آزادی وجدان- آزادی عقیده و مسلک و غیره با تمام معنی مراعات بشود.
٣. قوانین منحوس دوره دیکتاتوری مخصوصا قوانینی که بر علیه قانون اساسی از مجلس های ننگین گذشته است، هر چه زودتر ملغی گردد.
قانون سیاه داور مختاری که برای خفه کردن آزادی زیر عنوان فریبنده و ظاهر الصلاح قانون مقدمین بر علیه امنیت نوشته شده است هر چه زودتر ملغی گردد.
واقعا ننگ آور است در کشوری که ادعای دموکراسی و آزادی دارد، قانون سیاهی مثلا قانون ۱٣۱۰ هنوز باقی باشد.
امروز در تمام دنیا، افراطی ترین احزاب دست چپ در دولت ها شرکت می کنند، ولی در کشور ما قانون مختاری احزاب و جمعیت ها را جرم و جنایت شمرده به نام اقدام بر علیه امنیت شرکت کنندگان در امور سیاسی را با مجازات اعدام و حبس ابدی تهدید می کنند.
ما به دنیا اعلام می کنیم که در کشور ما از دموکراسی و آزادی اثری نیست. زمامداران ما اگر کوچک ترین فرصتی بدست بیاورند تمام آزادی خواهان را از پای در خواهند آورد.
یگانه طبقه ای که نقدا برای آزادی مبارزه می کند، همان طبقه کارگر و زحمت کش است. ولی طبقه حاکمه مخصوصا کارفرمایان برای پایمال کردن آزادی و از بین بردن سازمان های کارگری بجنایات خونینی دست زده اند.
در روزی که موسولینی دشمن آزادی کارگر و عدوی خونین اصول دموکراسی را بدار می آویزند، در ایران اتحادیه کارگران را غارت می کنند، رهبران رنجبر را بواسطه چاقوکشی می ترسانند، کتک می زنند، تهدید می کنند.
یکی از شعارهای امروز کارگر باید اتحاد و یگانگی واقعی باشد. جواب کارفرمایان اصفهان مشت فشرده طبقه زحمت کش است. ما زیر این شعار جشن می گیریم.
پنجمین شعار کارگر مبارزه با بیکاری و تعمیم و اجرای بیمه کارگران است.
شعار ششم ما مبارزه شدید بر ضد تقلیل مزد و تمدید ساعت کار خواهد بود. تمام اینها - یک بار دیگر تکرار می کنیم - فقط و فقط بواسطه اتحاد و یگانگی بدست خواهد آمد. پس هدف اساسی جشن ماه مه امسال مبارزه برای اتحاد و یگانگی است.
۷. دست چاقوکش ها باید از سازمان های کارگری دور باشد. منافقین و فتنه انگیزان و ماجراجویان هر چه زودتر باید از سازمان های کارگری اخراج شوند. پیروزی با جبهه آزادی است. تکیه تمام آزادی خواهان دنیا به طبقه زحمت کش است.


زنده باد یگانگی کارگران دنیا!
 

سرمقاله روزنامه آژیر، یازدهم اردیبهشت ۱۳۲۴

 


* اگر عضو یکی از شبکههای زیر هستید، میتوانید این مطلب را به شبکهی مورد نظر خود ارسال کنید:

Delicious delicious    Facebook facebook    Twitter twitter    دنباله donbaleh    Google google    Yahoo yahoo    بالاترین balatarin


كانون پژوهشى نگاه، www.negah1.com