یک روز برای کارگران مصری

بیانیهی اتحادیههای کارگری مصر

 

ترجمه: فرزاد نازاری

هشتم فوریه  ٢٠١١

 

برای کارگران و کارمندان مصر و برای تمام آنهایی که برای امرار معاش کار میکنند و هنوز قادر به تامین آن نیستند.

 

برای سالها شما خواستههایتان را فریاد زدهاید؛ برای سالها جنبش اعتراضی شما در شهرهای مختلف و کمپانیها و کارخانههای متعدد متوقف نشده است؛ در چهار سال گذشته، اعتصابات شما متوقف نگردیده؛ برای چندین ماه است که زیرزمینی روبروی مجمع عمومی مردم هیچ وقت خالی نگردیده است، هیشه پر از تیمهایی بود متشکل از شما کارگرانی  که بی پروا نشسته بودید و بدون هیچ روانداز و لحافی شب را به صبح میرساندید؛ تعدادی، دهها و صدها روز به اعتراضشان ادامه دادند تا کسی را پیدا کردند که به حرفهایشان گوش کند و یا با آنها مذاکرهای انجام دهد.

ما جواب وزرای حکومتی را شنیدیم، آن رهبران مسئول، رهبران فدراسیون اتحادیههای حکومتی را شنیدیم که به ما گفتند، کسی نمیتواند دست ما را بپیچاند، هر چه هست این است و اگر خوشحال نیستید کفشهایتان را روی سرتان بگیرید و از از این جا بروید. مثل این که ما برده هستیم و دستمان را برای خیرات آنها دراز کردهایم. مثل این که این جا فقط مملکت آنها است و ما فقط لایق سرکوب و محرومیت هستیم. سالهاست که ما خواستار دستمزدهای مکفی برای رفع نیازهای یک زندگی انسانی برای فرزندانمان بودهایم، برای  حق معالجه پزشکی و بهداشت و درمانی که شفابخش است و نه  کشنده، وبرای رهبرانی که گوشهایشان از کار افتاده است و حرفهای ما را نمیشنوند.

همچنان که گزارشات جهانی میگویند، مصر تبدیل به سرزمین تضادهای عمیق گردیده است. بیشترین واردات هواپیماهای خصوصی و اتوموبیلهای مرسدس بنز را در کشورهای در حال توسعه  دارد و چهل درصد از جمعیت در زیر خط فقر زندگی میکنند و نیمی از جمیت از یک فقر طاقت فرسا رنج میبرد، در صورتی که میلیاردها دلار از ثروت ما در بانکهای خارجی انبار شده است و ما قادر به نظارت بر ثروت محلی خود و سلیقههای خود نیستیم. کانگسترهای فاسد، کسانی که دیگران را هم  فاسد میکنند، در پشت دیوار قلعههایشان محفوظ هستند. ما با یک قانون اضطراری روبرو هستیم که سی سال است بر ما حکم میراند و با سیستم پلیسیای روبرو هستیم که بر تمام زوایای زندگی ما تحمیل شده است. هر کدام از ما ممکن است مورد شکنجه و تحقیر واقع شویم، چون پسر و دوست فلانی و فلانی نیستیم. بالانس همه چیز بهم خورده و طغیان کرده است و یک زندگی شرافتمندانه دیگر ممکن نیست.

سپس، انقلاب جوانان از راه رسید. دخترها و پسرهایمان که دیگر نمیخواهند این زندگی تحقیرآمیز را قبول کنند. آنها دیگر زندگی در بیکاری و تحقیر و سکوت  زیر سرکوب را نمیپذیرند. آنها به خیابان ریختند و تمامی بخشهای مردم مصر را هم با خود همراه کردند. پسرها و دخترهایمان که سینههایشان را در برابر گلوله سپر کردند و حداقل سیصد تن از آنها شهید شدند. سیصد نفر از جوانان ما جان خود را برای آزادی  فدا کردند؛ جان خود را فدا کردند تا ما را از تحقیرو بردگیای که از آن رنج بردهایم آزاد کنند و اکنون جاده و راه برای همه ما گشودهاند.

کارگران و کارمندان مصر، شما که شمارش معکوس برای روز رفتن را از چهار سال پیش آغاز کردید، آزادی در جلو درهای ماست و جاده برای تامین حقوقمان باز است. آزادی فقط خواستهی جوانان نیست؛ تغییر رژیمی که ما را سرکوب کرده است، فقط خواستهی جوانان نیست؛ ما آزادی میخواهیم تا بتوانیم حقوق و خواستههایمان را بیان کنیم تا راهی بیابیم و بر ثروتهای کشورمان و حاصل کارهای شاقمان، که از ما دزدیده شده است، نظارت داشته باشیم؛ آن طور که ما بتوانیم دوباره عادلانه آن را تقسیم کنیم، تا بخشها و ردهها و طبقاتی که در جامعه فرودست نگه داشته شده و سرکوب گردیدهاند، بتوانند سهمی از آن چه که به آنها تعلق داشته است، بگیرند و حداقل دیگر از اهریمن فقر و درد بیماری در عذاب نباشند.

دیروز تصمیم گرفتهاند که دستمزدها را پانزده درصد افزایش دهند، بدون این که برایشان مهم باشد که این اضافه دستمزد با بالا رفتن قیمت کالاهای مصرفی در سال گذشته هیچ همخوانیای ندارد. ما با این بازی قدیمی که افزایش قیمیت کالاها، افزایش دستمزد ما را قورت میدهد، فرسوده شدهایم. اکنون دیگر این بازیها پذیرفتنی و قابل قبول نیست. ما خون خود را با سیصد شهید برای پانزده درصد افزایش دستمزد نمیفروشیم. آنهایی که جانشان را فدا کردند، برای یک زندگی شرافتمند و آزادی فدا کردند. نبود و کمبود بودجه دیگر جواب نیست. پولهای دزدیده شدهی مردم در بانکهای اروپایی را برگردانید و با آن، ناموزونی و کمبود بودجهی ملی را رفع کنید. بودجهی دستگاه پلیس را که در خیابانها جمعشان کردهاند و از آن زمان تاکنون اوباش کرایهاییی که به جان ما افتادهاند را در پاسگاهایشان آموزش میدهند، کاهش دهید. باید این بازی تمام شود. این حق ماست که بدانیم و  نظارهگر باشیم، که این بودجهها چطوری خرج میگردد و حق تقدمها در خرج کردن چطوری تعیین میگردد. این حق ماست که برای دستمزد خود و حقوق خود، مذاکره و تعیین تکلیف کنیم. این حق ماست که بر ثروت کشورمان و این که کجا میرود، نظارت داشته باشیم.

تمام مردم مصر، هم اکنون، خواستار آزادی و زندگیای شرفتمندانه همراه شان و عدالت اجتماعی هستند. تمام مردم مصر خواستار سرنگونی رژیمی است، که صدای ما را خفه کرده است؛ باعث گرسنگی ما شده است؛ خواستار دادگاهی کردن رشوه خواران و فاسدینی است که دیگران را هم فاسد میکنند؛ خواستار برگرداندن ثروتهای دزدیده شده است.

پس بیایید با هم فریاد بزنیم و رسیدن به خواستههای زیر را تضمین کنیم:

- حداقل و حداکثر عادلانهای از دستمزد و جلوگیری از دهها نسبت گوناگون در بین آنها؛ و حداقل دستمزد هزار و دویست پوند و افزایش آن همراه با افزایش قیمتها و افزایش حداقل ده درصد سالانه دستمزد؛ حساب کردن هزینههای فوقالعاده برای ریسکهای طبیعی و کاری و حساب کردن فوقالعاده برای تغذیه با در نظر گرفتن قیمتهای کنونی؛

- تامین حفاظی مناسب از معالجه و بیمهی درمانی مناسب و واقعی برای تمامی حقوق بگیران در تمامی بخشها، همراه معالجهی نامحدود تمامی امراض صرف نظر از نوع شغل و دستمزد و ساعات کار؛

- استخدام دایم کارگران قرادادی موقت در واحدها و ادارات دولتی و بخشهای عمومی؛ قراردادهای موقت باید مانند قراردادهای دائمی از جانب شرکتهای خصوصی نگریسته شود و قراردادهای موقت غیر قانونی اعلام گردد؛

- اعلام یک طرح ملی برای روبرویی با مسالهی بیکاری و جبران بیکاری با اتخاذ بیمهی بیکاری، حداقل هفتاد و پنج درصد از حداقل دستمزد برای افراد بیکار و تامین فرصت کاری مناسب و در خور برای آنان؛

- برابری کارگران در تمامی بخشها، مخصوصا در بین کارگران ادارات محلی و شهرداریها با پرسنل وزارتخانهها؛

- قبل از تمامی اینهایی که در بالا ذکر شد، حق کارگران مصر برای ایجاد اتحادیههای مستقل که آزادانه آنها را نمایندگی و بیان میکند؛ و برداشتن تمامی موانعی که بر آن تحمیل شده است، تا دیگر  و در زیرزمین ساختمان مجمع عمومی مردم، بدون این که کسی را برای گوش دادن و مذاکره کردن با ما بیابیم، نخوابیم، تا بتوانیم دربارهی ازدیاد دستمزدهایمان بحث و مذاکره کنیم و قادر باشیم متحد بمانیم و از خود زمانی که به ما توهین میشود دفاع کنیم.

کارگران و کارمندان مصر، مصر به لطف جوانان شگفت انگیزش، به موقعیتی با حیثیت در زیر آفتاب چرخیده است. جهان اکنون سیمای واقعی ما را دیده است؛ سیمای مردمی متمدن که به آزادی و عدالت اعتقاد دارد؛ سیمایی که با حملهی شتربانها و اسب سواران فاسد سقوط کرده بود؛ و فرزندان ما  خونشان را برای یک زندگی شرافتمند برای تمامی مردم دادهاند. دنیا صدای شما را که برای حقوقتان فریاد میزنید، شنیده است و امروز با شما اعلام همبستگی میکند. کارگران در سرتاسر دنیا روز هشتم فوریه را روز همبستگی با کارگران مصری  اعلام کردهاند، به فریادهای همبستگی که کارگران در همه جا سر دادهاند، گوش فرا دهید و تایید کنید که آنها میدانند که شما چقدر قدرتمند هستید. و چقدرآزاد هستید و میتوانید که حقوق از دست رفتهتان را پس بگیرید.

 

- اتحادیهی مستقل عمومی بنگاههای جمع آوری مالیات

- فدراسیون بازنشستگان

- رهبران کارگری سرتاسر مصر

- مرکز اتحادیه و خدمات کارگری   CTUWS

 


* اگر عضو یکی از شبکههای زیر هستید، میتوانید این مطلب را به شبکهی مورد نظر خود ارسال کنید:

Delicious delicious    Facebook facebook    Twitter twitter    دنباله donbaleh    Google google    Yahoo yahoo    بالاترین balatarin


كانون پژوهشى نگاه، www.negah1.com