Pink - Dear Mr. President

 

 

 

 

آقای رئیس جمهور عزیز

 

آقای رئیس جمهور عزیز،

میخواهی با من دو قدم راه بیایی؟

فرض کنیم ما دو نفریم، مثل هم و

تو هم بهتر از من نیستی.

چند تا سئوال ازتون دارم،

اگه رُک و راست جواب بدی.

 

چه احساسی داری وقتی

این همه بی خونمون توی خیابون هست؟

به درگاه کی دعا میکنی قبل از این که بخوابی؟

چه احساسی داری وقتی به آینه نگاه میکنی؟

به خودت مینازی، نه؟!

 

چطور خوابت میبره وقتی ما بقیه زار میزنیم؟

وقتی یک مادر نمیرسه با بچهاش وداع کنه.

چطور میتونی سرتو بالا بگیری؟

میتونی توی چشمای من نگاه کنی و بگی چرا؟

 

آقای رئیس جمهور عزیز،

در بچگیات تنها بودی؟

نکنه حالام تنهایی؟

ها! نکنه بچهی تنهایی هستی؟

چطور میتونی بگی هیچ بچهای فراموش نشده؟

ما که خر نیستیم، کور نیستیم!

همهشون کُنج زندونهان و

تو راه جهنم رو فرش میکنی.

 

اون چه جور پدریه که

حقوق دخترش رو سلب میکنه؟!

اون چه جور پدریه که

از دخترش متنفره، چون دختره همجنس بازه؟!

 

فکریام بانوی اول چی میگن؟

انگار از ویسکی و کوکائین دیگه خبری نیست؟

چطور خوابتون میبره وقتی ما بقیه زار میزنیم؟

وقتی یک مادر فرصتی برای وداع نداره؟

چطور میتونی راست راه بری، سرتو هم بالا بگیری؟

چطور میتونی توی چشمام حتی نگاه کنی؟

 

بذار یک کم از کار سخت برات بگم:

حداقل دستمزد با یک بچه که در راهه!

بذار از کار سخت برات بگم:

ساختن جای خواب از یک کارتُن!

بذار از کار سخت برات بگم>

تو که از کار سخت چیزی سرت نمیشه!

کار سخت

آه...

چطور شبا خوابت میبره؟

چطور میتونی راست راه بری، سرتو هم بالا بگیری؟

 

آقای رئیس جمهور عزیز،

فکر نکنم هیچ وقت بخواهی با من دو قدم راه بیایی

میخواهی؟