فولادی که آبدیده میشود!

 

لیلا دانش

 

حکومت اسلامی در ادامه مجازاتهای سنگین برای فعالین بازداشت شده در ماههای اخیر، با اعلام احکام دستگیرشدگان پرونده هفت تپه مثل هر حکومت ارتجاعی دیگری نشان داد که در شرایط استیصال، شمشیرها از رو بسته میشوند.

اعلام این احکام در همین فاصله کوتاه به درست و به حق موجی از خشم و اعتراض برانگیخته است. گسترش اعتراضات اجتماعی در دو سه سال گذشته، سپهر سیاسی ایران را تغییر داده است. به همین دلیل، شوک حاصل از اعلام این احکام که به خصوص برای بستگان و خانوادههای این عزیزان بسیار سنگین است، به سرعت جای خود را به خشم و نیروی مقاومت میدهد. هیچ حکومت مستبدی نتوانسته است با به بند کشیدن همه جامعه، با رُعب و وحشت و اعدام تا ابد بر همین منوال براند. اگر کارگران حقوق معوقهشان را طلب کنند، امنیت نظام به خطر میافتد؛ اگر مادری از نگرانی برای فرزند در زندانش حرف بزند، امنیت نظام به خطر میافتد؛ اگر مادر و دختری در مترو به زنان محجبه در روز هشت مارس گل بدهند، امنیت نظام به خطر میافتد، اگر زنی روسری از سر بردارد، امنیت نظام به خطر میافتد؛ اگر دانشجویان به اجتماع اول مه بروند، امنیت نظام به خطر میافتد؛ اگر معلمی به فجایع سیستم آموزشی اشاره کند، امنیت نظام به خطر میافتد... و نظامی که مستمرا دارد با لرزش بنیادهای خود مواجه میشود، چرا نباید با بالا بردن رقم طول زندان به خیال خود ترس به دل مردم بیاندازد؟ احکام سنگین صادر شده برای فعالین اجتماعی دربند با هیچ منطقی جز تداوم حکومت جنایت و سرکوب جمهوری اسلامی قابل دفاع نیست. رئیسی که هیچ گاه با نقشاش در کشتارهای دهه شصت فراموش نشده بود به جلوی صحنه رانده شد تا با زبان سرکوب عریان و احکام سنگین برای معترضان، به جامعه بگوید که ما قرار نیست برویم. پیام جلوس رئیسی و دستگیریهای گسترده و احکام سنگین برای دستگیرشدگان در حقیقت پاسخ حکومت اسلامی است به مردمی که گفتهاند به هیچ شاخه و مسلک و جناح تان امیدی نداریم. حال که شکنجه برای اعتراف تلویزیون بی اثر شده است، حال که حتی فرار خودیها هم صحه بر زنگ خطرها گذاشته است، حال که دیگر کسی گوشاش بدهکار دشمن خارجی نیست و خود حکومت به عنوان مسبب همه مصایب مورد خطاب قرار میگیرد، باید به زندانهای طویل المدت متوسل شد و به جامعه خاطرنشان کرد که با اعتراضتان چنین برخورد خواهد شد. 

همزمان با صدور این احکام، جمعی از کارگران صنایع فولاد نیز فرا خوانده شدهاند تا به دلیل مبارزات ماههای گذشته مورد محاکمه قرار گیرند. و این همه درست در زمانی است که جمهوری اسلامی یکی از بدترین دورهها را در حیات ننگیناش از سر میگذراند. پاسخ به این قدرت نمایی مذبوحانه باید برگی تاریخی بر رسوایی حاکمان مستبد بیفزاید. حکومت اسلامی با گله ملاهای ریز و درشت و معتدل و غیرمعتدلاش، با خودیها و کمتر خودیهایش باید حالی شود که باد کاشتن همانا و توفان درو کردن همان! روزی نیست که کارگران به آنچه جامعه نامیدهاید، اعتراض نکنند. فرزندان کارگران هم که به حمایت از پدران و مادران کارگر و معلمشان به میدان آمدهاند، هنوز هم خواهند توانست تا با نشریات مشابه گام صدها گام دیگر به جلو بردارند. کور خواندهاید که میشود کارگر معترض به حقوق معوقهاش را این چنین دست بسته و زبان بسته به بند کشید. کور خواندهاید که میتوانید زن معترض به حجاب اجباری را تا گیساش سفید شود در سیاهچال حبس کنید. زمانه عوض شده است و امروز بیش از هر وقت دیگر میتوان گفت که  کارگران حقیقتا چیزی برای از دست دادن ندارند.

راست گفتهاند، خبر اصلی این است: سیستم قضایی - امنیتی ترسیده است. وقت اقدام اساسی رسیده است.

هفتم سپتامبر 2019